Tablet met gereguleerde afgifte van gliclazide

De ontwikkeling van effectieve orale doseringsvormen met gemodificeerde afgifte (MR) voor slecht oplosbare BCS-geneesmiddelen van klasse II vereist een zorgvuldige controle van zowel de samenstelling van de formulering als de API-eigenschappen. Hoewel hydrofiele matrixsystemen op basis van hypromellose (HPMC) veel worden gebruikt om de afgifte van geneesmiddelen te beheersen, blijft de interactie tussen de HPMC-concentratie en de API-deeltjesgrootte een cruciale uitdaging voor de formulering.

Gliclazide, een sulfonylureumderivaat van de tweede generatie dat wordt gebruikt bij de behandeling van diabetes type 2, werd geselecteerd als een model BCS klasse II-geneesmiddel om deze effecten te onderzoeken. Voor BCS-klasse II-verbindingen wordt de absorptie van geneesmiddelen vaak beperkt door de snelheid van oplossing in plaats van door de permeabiliteit, waardoor het ontwerp van de formulering van cruciaal belang is voor het bereiken van consistente therapeutische prestaties. API-micronisatie wordt vaak gebruikt om het oppervlak te vergroten en de oplossing te verbeteren, terwijl de HPMC-concentratie een directe invloed heeft op de vorming van gellagen en de kinetiek van medicijnafgifte. De ontwikkeling van een gliclazidetablet met gemodificeerde afgifte (MR) is bijzonder uitdagend omdat zowel de API-deeltjesgrootte als de matrixsamenstelling het oplossingsprofiel sterk kunnen beïnvloeden. Om deze factoren te onderzoeken, evalueerde IMCD de werking van gemicroniseerd en niet-gemicroniseerd gliclazide in HPMC-matrixtabletten die zijn samengesteld met verschillende niveaus van hypromellose.

Farmaceutische fabrikanten en formulatoren die gemodificeerde orale doseringsvormen in vaste vorm ontwikkelen (verlengde of gecontroleerde afgifte), met name:

Het onderzoek was bedoeld om te bepalen hoe deeltjesgrootte en polymeerconcentratie de afgifte van geneesmiddelen beïnvloeden, en formuleerders praktische strategieën te bieden om de prestaties met gemodificeerde afgifte te optimaliseren voor deze slecht oplosbare antidiabetische API in lage doses. Daarom zouden formuleerders baat hebben bij: