Levetiracetam matrixtablet met gereguleerde afgifte

De ontwikkeling van formuleringen met verlengde afgifte (ER) voor sterk in water oplosbare geneesmiddelen met een hoge belasting biedt unieke uitdagingen op het gebied van formulering. Vanwege hun snelle oplossings- en diffusiekenmerken vereist het bereiken van een gecontroleerde en voorspelbare geneesmiddelafgifte vaak een zorgvuldige optimalisatie van matrixvormende polymeren en hun functionele eigenschappen.

Levetiracetam, een zeer oplosbaar en zeer permeabel anti-epilepticum dat is geclassificeerd als een BCS-verbinding van klasse I, werd voor dit onderzoek geselecteerd als modelgeneesmiddel. Vanwege hun relatief korte eliminatiehalfwaardetijd hebben conventionele formuleringen met onmiddellijke afgifte doorgaans meerdere dagelijkse doses nodig, wat mogelijkheden creëert voor doseringsvormen met verlengde afgifte die het gemak van de patiënt kunnen verbeteren.

Hypromellose (HPMC) is een van de meest gebruikte polymeren in hydrofiele matrixsystemen, waarbij doorgaans hogere molecuulgewichtsklassen naar verwachting sterkere gelstructuren zullen vormen en de afgifte van geneesmiddelen zal vertragen. Voor sterk in water oplosbare API's is de invloed van polymeerviscositeit op de afgiftekinetiek echter niet altijd volledig begrepen.

Om deze relatie te onderzoeken, heeft het Farmaceutisch Technisch Centrum (PTC) van het IMCD in Istanbul een reeks levetiracetam ER-matrixtabletten ontwikkeld waarin verschillende HPMC-viscositeitsklassen zijn verwerkt met behoud van een constante polymeerconcentratie. Het doel was om te evalueren hoe het molecuulgewicht van HPMC het oplosgedrag, de afgiftekinetiek en de mechanismen voor de afgifte van geneesmiddelen in hydrofiele matrixtabletten beïnvloedt.

Dit formuleringsconcept is bij uitstek geschikt voor:

Deze studie had tot doel de relatie te bepalen tussen het molecuulgewicht van HPMC en de prestaties met verlengde afgifte in een sterk in water oplosbaar modelgeneesmiddel. Formulatoren zouden baat hebben bij verbeterde formuleringsflexibiliteit, minder ontwikkelingsrisico en bruikbare inzichten ter ondersteuning van het ontwerp van robuuste en voorspelbare producten met gereguleerde afgifte.