Vooruitzichten 2024: De duurzame toekomst van industriële sectoren

Als we naar één woord zoeken om 2023 te beschrijven, dan is het eerste dat in ons opkomt helaas instabiliteit. Regionale recessies, een lage vraag en massale bevoorrading zorgden voor nieuwe uitdagingen voor de chemische industrie; uitdagingen waar we niet zo snel van zullen herstellen als na de crisis in de toeleveringsketen als gevolg van het coronavirus. Maar als we vooruitkijken, is de toekomst groen, wat ons allemaal iets positiefs geeft om ons in 2024 op te concentreren.

Naar mijn mening heeft duurzaamheid een trend in de chemische industrie achter zich gelaten; het is een duidelijke prioriteit in de hele waardeketen. Afgelopen herfst hebben we een uitgebreid klantenonderzoek uitgevoerd om inzicht te krijgen in de duurzame prioriteiten, motivaties en uitdagingen van industriële sectoren. Hieruit kwamen nieuwe branchegegevens voort die ons in staat stellen de behoeften van de markt voor de komende drie jaar beter te voorspellen en onze duurzame vooruitgang te meten aan de hand van nieuwe industriële benchmarks.

We hebben zojuist ons eerste rapport in zijn soort uitgebracht over de 'State of Sustainability', waarin alle bevindingen van de sector worden gedeeld. Laten we eens kijken naar de eerste bevindingen over hoe investeringen, differentiatie en greenwashing de industriële duurzaamheid in 2024 (en daarna) zullen beïnvloeden.

Het is geen geheim dat duurzame alternatieven vaak duurder zijn dan hun tegenhangers op basis van fossiele brandstoffen. Desondanks zei 57% van de respondenten dat ze bereid zijn meer te betalen als ze hun waarde voor hun bedrijf kunnen bewijzen en de duurzame impact kunnen meten. Deze gegevens vertellen ons niet alleen dat mensen niet bang zijn om te investeren, maar ook dat ze niet verwachten dat duurzame alternatieven dezelfde kosten zullen kosten als hun tegenhangers.

Bovendien is 27% bereid meer te betalen als hun klant de eindkosten kan dragen. We hadden de indruk dat de kosten een afschrikmiddel waren voor duurzame adoptie, maar de gegevens bewijzen het tegendeel. In feite gaf slechts 6% aan dat het budget hen ervan zou weerhouden om volledig duurzame alternatieven te gebruiken, een probleem dat vooral opkwam voor bedrijven met minder dan 100 werknemers.

Met het oog op 2024 verwachten we meer zinvolle en constructieve gesprekken met zowel producenten als klanten over de budgetten die verband houden met duurzame alternatieven. Dat gezegd hebbende, we zijn realistisch en begrijpen we dat niets van de ene op de andere dag zal veranderen. In de tussentijd hopen we dat innovators en producenten transparant zullen zijn in het leveren van bewijs van de duurzame voordelen van hun producten, zoals documentatie over de koolstofvoetafdruk en gegevens over levenscyclusanalyses. Dit zou ons een stap verder brengen in het bewijzen van de duurzame waarde waar de industrie naar op zoek is om de investeringen te doen stijgen.

Tegenwoordig werken de meeste chemische bedrijven aan de integratie van duurzame praktijken, en nu weten we waarom. Tweeënnegentig procent van onze respondenten is van mening dat het aanbieden van duurzame producten helpt om bedrijven te onderscheiden van hun concurrenten. Verder noemden de respondenten concurrentievoordeel als een toegevoegde waarde in elke categorie waar we naar vroegen:

Percentage respondenten dat duurzame materialen gebruikt dat concurrentievoordeel als toegevoegde waarde heeft gekozen (uitgesplitst naar industriële duurzaamheidscategorie))

Dit vertelt ons heel duidelijk dat concurrentiedifferentiatie de duurzaamheid aanwakkert. Maar het roept de vraag op: als iedereen het doet, blijft het dan een onderscheidende factor? Ons antwoord is ja. We zien dat differentiatie wordt aangewakkerd door duurzame productinnovatie.

Het is bekend dat alle innovaties er in elke uithoek van de wereld anders uitzien. Dit heeft twee redenen: beschikbaarheid van materiaal en de noodzaak om op te vallen. Vooruitkijkend verwachten we dat de eigenschappen van de gebruikte materialen sterk zullen variëren, maar met een vergelijkbare eindfunctionaliteit. Daarom zullen mensen met een nieuwe aanpak zich blijven onderscheiden van hun concurrentie.

Zoals we de afgelopen jaren allemaal hebben gezien, bevat elke beursstand en elk chemisch tijdschrift de woorden groen, duurzaam of een variant van deze twee. Maar dit roept ons op tot de vraag: zijn alle voorgestelde benaderingen duurzaam? En wat is de perceptie van deze initiatieven in de sector?

Uit onze enquête bleek dat 26% van de respondenten aangaf bezorgd te zijn dat de meeste duurzaamheidsinitiatieven die ze zien greenwashing zijn. Nog eens 54% zei dat ze denken dat slechts enkele van de duurzame initiatieven legitiem zijn, maar dat ze nog steeds voorzichtig zijn. Dat suggereert dat vier op de vijf mensen in de industrie zich enigszins zorgen maken over greenwashing.

Hoewel duurzaamheid geen nieuw onderwerp is in de chemische industrie, zijn de meeste alternatieven dat wel. Dat betekent dat velen in dit stadium nog niet volwassen en/of technisch gezien niet competitief zijn met hun fossiele tegenhangers. Dit leidt tot begrijpelijke scepsis in de chemische industrie.

In de toekomst hopen we dat producenten transparanter worden en onderzoek dat de industrie ondersteunt, delen met productvergelijkingen. Wanneer dit soort gegevens gestandaardiseerd en gemakkelijk beschikbaar zijn, zal de chemische industrie enorme vooruitgang boeken op het gebied van duurzame adoptie. Over het algemeen zijn we benieuwd wat duurzame vooruitgang en innovatie 2024 zal brengen.

Dr. Fikri Alemdaroglu is de Business Group Director for Industrial Solutions. Met een doctoraat in de chemie heeft Fikri meer dan 15 jaar in verschillende chemische functies gewerkt, waaronder chemische producenten zoals BASF en Daikin in technische en commerciële functies. Bij IMCD draagt hij veel petten en ondersteunt hij het team in Duitsland als Business Unit Manager voor Industrial Solutions & Lubricants en als internationale productmanager.