Rapport over de staat van duurzaamheid: Reducing Energy Edition

De categorie energiebesparing omvat alle rauwe materialen die energiebesparingen in het productieproces mogelijk maken. Deze materialen maken bijvoorbeeld lagere procestemperaturen mogelijk, wat resulteert in lagere energiebehoeften en lagere emissies.

Deze categorie is de tweede minst beoefende van de acht duurzaamheidsgebieden, waarbij slechts 57% van de respondenten aangeeft dat ze momenteel energiebesparende materialen gebruiken. Nog eens 22% is van plan om in de komende drie jaar energiebesparende materialen in hun werk te introduceren. Een laatste 21% gebruikt dergelijke materialen nu niet en heeft ook geen plannen om ermee te beginnen.

Sommige landen rapporteerden veel hogere adoptiepercentages: 73% van de Spaanse respondenten gebruikt al energiebesparende materialen, net als 69% van de Duitse respondenten en 67% van de respondenten in de Verenigde Staten. Daarentegen geeft slechts 44% van de Italiaanse respondenten aan op dit moment energiebesparende materialen te gebruiken.

Meer dan de helft van de respondenten heeft het gevoel dat ze een intermediair inzicht hebben in de categorie energiereductie, en 20% noemt zichzelf experts.

Energiebesparing betekent energiebesparingen — en dat bespaart kosten. Energiereducerende materialen brengen investeringen vooraf met zich mee, maar ze leveren ook directe besparingen op in termen van de energie die nodig is voor productie en andere processen.

Energiebesparingen en milieueffecten spelen een gelijke rol in de ontwikkeling van dit duurzaamheidsgebied, waarbij 24% elk materiaal als belangrijkste drijfveer noemt bij het gebruik van energiebesparende materialen. De vraag van klanten en consumenten (17%), concurrentievoordeel (13%) en naleving van de regelgeving (10%) zijn relevant, maar dragen in mindere mate bij aan de invoering van energiereductieprogramma's.

Concurrentievoordeel, hoewel niet de belangrijkste drijfveer voor energiebesparende materialen voor de meeste organisaties, wordt voor meer dan 40% van de respondenten gezien als een toegevoegde waarde. Hier is het duidelijk dat deze materialen ook een grote rol spelen bij de naleving van de regelgeving: 29% noemt dat een toegevoegde waarde.

Prijzen zijn verreweg het meest uitdagende aspect van het gebruik van energiebesparende materialen. Tweeënveertig procent van degenen die deze oplossingen momenteel gebruiken, vindt budget een uitdaging, terwijl slechts 20% de functionaliteit en beschikbaarheid van gesprekken hun grootste uitdaging vindt. Regelgeving vormt voor slechts 13% het grootste probleem.

De belangrijkste belemmering voor het gebruik van energiebesparende materialen is niet te weten welke materialen moeten worden gebruikt. Achtendertig procent van degenen die van plan zijn dit materiaal binnen de komende drie jaar toe te voegen, noemde dit een reden waarom ze dat nog niet hebben gedaan.

Ongeveer een kwart van de respondenten vindt dat er geen goede alternatieven zijn voor gebruik in hun branche, en hetzelfde aantal zegt dat er momenteel geen vraag is van klant/consument. Problemen met technische prestaties en hoge prijzen zijn kleinere maar relevante belemmeringen, waarbij 20% en 16% zeggen dat ze hen in de weg staan.

Degenen die nog geen energiebesparende materialen gebruiken maar deze binnenkort willen implementeren, zeggen dat de belangrijkste drijfveren de vraag van klant/consument (24%), energiebesparing (24%) en naleving van de regelgeving (18%) zijn.

„Veel energiebesparende benaderingen vereisen meer dan alleen een materiaalomschakeling, en kunnen behoorlijk complex zijn”, zegt Adrian An Garcia, manager van de business unit Industrial Solutions, IMCD Spanje. „Om succesvol te zijn, moeten vaak het hele proces, de formulering en de apparatuur worden aangepast aan de technische vereisten.”

Hoewel energiekostenbesparingen de drijvende kracht waren achter initiatieven voor energiereductie in zowel Amerika als EMEA, werden ze door respondenten in Amerika iets vaker de belangrijkste drijfveer genoemd voor het gebruik van energiebesparende materialen (29% vergeleken met 23%). Daarentegen noemden respondenten in de EMEA milieueffecten vaker de belangrijkste drijfveer (29% vergeleken met 17%).

Respondenten in Noord- en Zuid-Amerika gaven ook vaker aan om energiebesparende materialen te kiezen voor concurrentievoordeel dan respondenten in de EMEA (17% vergeleken met 12%). Vijftig procent van de respondenten in Noord- en Zuid-Amerika gaf aan dat concurrentievoordeel een toegevoegde waarde was van materialen die minder energie verbruiken, vergeleken met slechts 36% in EMEA.

Prijsstelling was de grootste moeilijkheid in beide regio's, hoewel ze in EMEA iets meer een primaire uitdaging werden genoemd dan in Amerika (44% vergeleken met 35%).

Uitdagingen met functionaliteit lijken veel vaker voor te komen in Amerika dan in EMEA. Eenendertig procent van de respondenten uit Amerika noemde dit de belangrijkste uitdaging van het gebruik van energiebesparende materialen, vergeleken met slechts 15% van de respondenten uit de EMEA.

Drieëntwintig procent van de EMEA-respondenten noemde beschikbaarheid het belangrijkste probleem van energiebesparende materialen, vergeleken met slechts 14% van de respondenten in Amerika.

In beide regio's heeft minstens een derde van de respondenten die van plan zijn energiebesparende materialen te introduceren, maar nog niet gedaan, dus ze zeggen niet te weten welke materialen ze moeten gebruiken. In Noord- en Zuid-Amerika meldde 29% een gebrek aan vraag van klanten/consumenten, terwijl slechts 18% van de EMEA-respondenten een soortgelijk probleem zag. Beoefenaars in de EMEA maakten zich echter grotere zorgen over de technische prestaties van deze materialen: 29% noemde dit een belemmering voor het gebruik van energiebesparende materialen, vergeleken met slechts 6% in Amerika.

De kleinste bedrijven gebruiken tegenwoordig het minst vaak energiebesparende materialen. Slechts de helft van de respondenten van bedrijven met minder dan 100 werknemers gebruikt dit materiaal op dit moment.

Naleving van de regelgeving was eerder bepalend voor deze beslissing bij bedrijven met 100 tot 1.000 werknemers (15%) en meer dan 1.000 werknemers (12%) dan bij bedrijven met minder dan 100 werknemers (5%). Werknemers van deze kleine bedrijven noemden technische prestaties eerder de belangrijkste drijfveer voor het gebruik van energiereducerende technologieën, terwijl geen enkele werknemer van bedrijven met meer dan 100 werknemers technische prestaties de belangrijkste drijfveer was voor het gebruik van deze materialen.

Hoewel prijsbepaling de meest genoemde uitdaging was voor energiebesparende materialen bij bedrijven van elke omvang, waren werknemers van middelgrote bedrijven meer dan twee keer zo geneigd om beschikbaarheid als het grootste probleem met deze materialen te noemen. Drieëndertig procent van de mensen uit middelgrote bedrijven noemde dit de belangrijkste uitdaging, vergeleken met 15% bij kleinere bedrijven en 12% bij grotere bedrijven.

De grootste bedrijven lijken beter uitgerust om te gaan met complexe regelgeving die gepaard gaat met energiebesparende materialen: slechts 4% van de werknemers van deze bedrijven noemt regelgeving de belangrijkste uitdaging, vergeleken met 15% van die van kleine en middelgrote bedrijven.

Hoewel slechts 6% van respondenten van de enquête voorspellen dat energiereductie de meeste impact zal hebben duurzaamheidsprioriteit van de komende jaren, een lager energieverbruik, is onmiskenbaar belangrijk.

Puur economisch gezien blijft energiereductie van cruciaal belang. De energiekosten zijn het afgelopen jaar sterk gestegen, wat een uitdaging was voor de chemische industrie in heel Europa. Het verminderen van de energiebehoefte is een manier waarop fabrikanten hun toeleveringsketens toekomstbestendig kunnen maken.

Natuurlijk zijn veel van deze duurzaamheidsgebieden nauw met elkaar verweven. Wanneer het energieverbruik wordt verminderd, neemt ook de CO2-uitstoot af. Uiteindelijk kan vooruitgang in de richting van één duurzaamheidsdoel ook gevolgen hebben voor andere doelen.