Luister naar onze experts over hoe we onze afhankelijkheid van fossiele materialen kunnen verminderen zonder formuleringen aan te passen, productielijnen te wijzigen of toeleveringsketens aan te passen, wat de toekomst in petto heeft voor biogebaseerde formuleringen en welke rol adoptie, data en beleid spelen in het gesprek
Met:
- Lotte Vater. Business Unit Manager, Industrial Solutions | IMCD Duitsland
- Ana Almeida, Global Marketing Communications Specialist, Coatings & Construction | IMCD
Klik hierboven om onze recente video te bekijken of blijf scrollen om de samenvatting te lezen.
Tegenwoordig is de chemische industrie sterk afhankelijk van het gebruik van fossiele materialen. Daarom zoeken fabrikanten in verschillende sectoren naar innovatieve manieren om hernieuwbare alternatieven in hun productie te introduceren. Hoewel niet nieuw, bevindt het gebruik van biobased materialen zich nog in de beginfase van de invoering. Dus waarom is dat zo? En hoe kan de chemische industrie duurzame vooruitgang boeken in het gebruik van deze alternatieve materialen?
Laten we eens kijken naar de vooruitgang tot nu toe en naar innovaties die de weg wijzen voor een biogebaseerde toekomst.
Definitie van biobased en hoe deze wordt gemeten
Biobased materialen bestaan gewoonlijk uit planten zoals maïs, tarwe en hout. Het koolstofgehalte op biobasis wordt gemeten volgens een handvol verschillende normen. Op basis van deze normen worden certificaten gebruikt om producten met een biogebaseerd koolstofgehalte van 20% -100% te certificeren. Dit wordt gemeten met behulp van de koolstof-14-benadering. Deze benadering wordt algemeen aanvaard in de industrie omdat deze een nauwkeurige meting biedt van het percentage koolstof op biobasis, zowel voor bewijsdocumentatie als voor naleving van de regelgeving.
De koolstof-14-benadering maakt gebruik van een koolstofdateringsmethode om de verhouding tussen koolstof-14 en koolstof-12-isotopen in het materiaal te meten. Materialen op biobasis hebben een hogere verhouding van C-14 tot C-12 dan fossiele of niet-hernieuwbare bronnen. Dat komt omdat koolstof 14 zwak radioactief is en recentelijk nog leeft, wat betekent dat biogebaseerde materialen nog steeds koolstof-14 bevatten, terwijl materialen uit fossiele brandstoffen dat niet hebben.
De acceptatie van biobased materialen zal blijven stijgen
Volgens ons recente onderzoek naar industriële markten zal de acceptatie van biogebaseerde materialen in de komende drie jaar toenemen. Dit is wat we weten:
- Tegenwoordig geeft 64% van de industriële markten aan biobased materialen te gebruiken.
- Nog eens 21% is van plan deze materialen in de komende drie jaar te gaan gebruiken.
- Dit verhoogt de acceptatiegraad in deze markten naar 85%.
Er zijn drie belangrijke drijfveren voor de acceptatie van biogebaseerde materialen:
- De vraag van klanten en consumenten. Uit ons onderzoek bleek dat de vraag van klanten en consumenten de meest invloedrijke drijfveer is biobased gebruik vandaag.
- Concurrentievoordeel. Hoewel de acceptatie toeneemt, bleek uit ons onderzoek nog steeds dat 51% van de respondenten een concurrentievoordeel als toegevoegde waarde van het gebruik van biobased materialen.
- Milieu-impact. Tussen nieuwe regelgeving en de drang van de consument om in 2030 en 2050 de doelstellingen inzake decarbonisatie of defossilisatie te halen, geven bedrijven prioriteit aan innovatie
Uitdagingen met biogebaseerde materialen
Om de acceptatie te versnellen, zijn er nog steeds uitdagingen die de industrie moet overwinnen. Ten eerste is er beperkte politieke steun die bedrijven stimuleert om te investeren in duurzame materialen. Ten tweede zijn er beperkte hoeveelheden biogebaseerde alternatieven beschikbaar in vergelijking met producten op basis van fossiele brandstoffen. En ten derde weten we dat biogebaseerde materialen over het algemeen duurder zijn dan hun fossiele tegenhangers. Sterker nog, 50% van degenen die tegenwoordig biobased materialen gebruiken, geeft aan dat kosten hun grootste uitdaging zijn.
Bovendien moet bij de integratie van biogebaseerde alternatieven rekening worden gehouden met veel technische aspecten. Voor sommige materialen zijn er geen „drop-in” -oplossingen beschikbaar en moet er aan de formulering worden gewerkt om te beoordelen of de eigenschappen overeenkomen met het te vervangen product. De technische eigenschappen moeten nog steeds worden bereikt, en om dit doel te bereiken verhoogt dit vaak de kosten van de materialen, vereist meer testen en kan behoorlijk tijdrovend zijn. Er wordt niet gezegd dat dit een obstakel is, maar het is eerder een belangrijke factor om rekening te houden met de extra middelen die nodig zijn voor deze omschakeling.
Het definiëren van de massabalans- en attributiebenadering
De industrie wordt gedwongen deze uitdagingen snel het hoofd te bieden, nieuwe manieren te vinden om de circulaire economie te bevorderen en de acceptatie van biogebaseerde materialen te vergroten. Meer recentelijk begint wat vaak de massabalans- en attributiebenadering wordt genoemd, aan kracht te winnen. Op het hoogste niveau stelt deze aanpak ons in staat om de impact op het milieu te verminderen, de afhankelijkheid van niet-hernieuwbare hulpbronnen te verminderen en bij te dragen aan een duurzamere en circulaire economie.
De massabalansbenadering kan traditionele grondstoffen op basis van fossiele en biologische grondstoffen combineren binnen het bestaande productieproces. Het maakt een gecontroleerde menging van hernieuwbare en niet-hernieuwbare materialen mogelijk in elke fase van de toeleveringsketen. De exacte hoeveelheden van het hernieuwbare materiaal die in de toeleveringsketen terechtkomen, moeten echter worden gecontroleerd. Het is nog niet mogelijk om een consistente hoeveelheid biobased koolstof te bereiken, maar er zijn regels die fabrikanten helpen om de traceerbaarheid van biobased content in de hele waardeketen te waarborgen. Hier zou de massabalansbenadering met de mogelijkheid om 100% toe te schrijven aan één specifiek product een oplossing kunnen zijn. Dit is een goed alternatief omdat deze producten drop-in-oplossingen zijn en geen aanpassing van formuleringen, veranderende productielijnen of aanpassing van toeleveringsketens vereisen.
Het meten van de massabalans- en attributiebenadering
Ondanks deze voordelen is deze aanpak bekritiseerd. Uit onze recente industriële enquête bleek dat 80% van onze respondenten melding maakte van algemene bezorgdheid over greenwashing. Om deze zorgen weg te nemen, bestaan er normen, auditsystemen en traceerbaarheidsmechanismen voor de toeleveringsketen met de massabalansbenadering.
Om bijvoorbeeld een massabalanscertificaat te krijgen, moeten alle materialen:
- een grondstofkwalificatie hebben
- Een duidelijk gedefinieerde bewakingsketen hebben
- Verifieerbare en gecertificeerde productclaims hebben
In tegenstelling tot traditionele materialen met een hoog koolstofgehalte op biologische basis, is de massabalans- en attributiebenadering niet afhankelijk op de carbon 14-standaard. Integendeel, de massabalans- en attributiebenadering wordt geverifieerd via een boekhoudsysteem dat de inputs en outputs van gecertificeerde materialen en producten bijhoudt. Kortom, het systeem volgt de traceerbare hoeveelheid biobased content in het productiesysteem en wordt vervolgens gecontroleerd en gecertificeerd door onafhankelijke organisaties, zoals:
- ISCC (International Sustainability and Carbon Certification) PLUS
- RedCert
- RSB Advanced Products
- Ecoloop
Deze audits zorgen ervoor dat de productgerelateerde claims niet betrekking hebben op de biogebaseerde inhoud zelf. Het toont veeleer aan welk deel van het product heeft bijgedragen aan de inkoop van biobased materiaal of aan de vervanging van fossiele grondstoffen. Dit zorgt voor transparantie over de duurzaamheidsclaims die over deze producten worden gemaakt.
Uitdagingen met de massabalans- en attributiebenadering en wat de volgende stap is
Naast een ietwat complex certificeringsproces zijn er ook uitdagingen in de sector die gepaard gaan met het gebruik van de massabalans- en attributiebenadering.
- Beschikbaarheid en kwaliteit van grondstoffen. De inkoop van consistente en voldoende voorraden hernieuwbare materialen kan een uitdaging zijn vanwege de variaties in de beschikbaarheid en kwaliteit van grondstoffen, beide grafisch en seizoensgebonden. Dit maakt een betrouwbare toeleveringsketen en een sterke coördinatie van belanghebbenden nog belangrijker in de benadering van de biomassabalans.
- Een evenwicht vinden tussen het gebruik van biobased materiaal en duurzaamheidsproblemen. Het gebruik van deze materialen zou kunnen concurreren met voedselproductie, natuurlijke habitats en andere toepassingen voor land. Er moet een evenwicht zijn tussen de vraag naar deze hulpbronnen en de noodzaak om de biodiversiteit te beschermen. Dit vereist zorgvuldige planning en verantwoorde inkooppraktijken.
- Kostenconcurrentievermogen en marktvraag. Zoals bij alle duurzame alternatieven zijn de kosten hoger bij hernieuwbare biomassagrondstoffen dan bij concurrerende fossiele materialen. Het bereiken van kostenconcurrentievermogen met behoud van de milieuvoordelen is echter cruciaal voor de marktacceptatie en schaalbaarheid van biomassabalansproducten.
Ondanks deze uitdagingen wordt er al vooruitgang geboekt bij de betere integratie van de massabalansbenadering en ligt er een mooie toekomst in het verschiet, aangezien we verwachten dat beleid en regelgeving breder worden toegepast en ondersteund om deze te bevorderen. We verwachten nieuwe richtlijnen, financiële prikkels en marktgebaseerde mechanismen om deze barrières te helpen overwinnen. Naarmate de adoptie toeneemt, zullen we tegelijkertijd zien dat er meer biobased hoeveelheden worden gebruikt. Met een grotere acceptatie zullen we nog sterkere en nauwkeurigere levenscyclusgegevens hebben om de impact op het milieu te meten. Dit zal transparantie creëren en betere rapportagestandaarden mogelijk maken.
Belangrijke punten
- De integratie van biogebaseerde materialen vanaf het begin van de waardeketen stimuleert duurzame verandering bij het begin van het productieproces, en coatings en industriële sectoren hebben daarbij een uniek voordeel.
- Er liggen nog veel uitdagingen voor het gebruik van zowel biobased als massabalans- en attributiebenaderingen, maar met verdere acceptatie, gegevens en beleidsondersteuning zal de industrie in staat zijn om blijven vooruitgang boeken.
IMCD Industrial Solutions | Duurzaam Solutions Program
IMCD zet zich in om complexe duurzaamheidsonderwerpen op een rijtje te zetten om u te ondersteunen bij elke stap van uw duurzaamheidsreis; of u nu aan het begin staat of uw huidige inspanningen wilt optimaliseren. Klik hier voor meer informatie over ons Sustainable Solutions-programma en om de duurzame materialen te ontdekken die we in uw regio aanbieden.